Asta azadiya civakekê bi azadiya jinên wê tê pîvandin. Mafên jinan ne "pirsgirêka jinan" e — pirsgirêka jiyanê bi xwe ye: mêr di kîjan qada jiyanê de xwedî kîjan mafî be, jin jî bi heman pîvanê xwediyê heman mafî ye. Weqfa me van mafan diparêze û vê têkoşînê bi rê û rêbazên demokratîk dimeşîne.
Temsîliyeta wekhev di siyasetê de
Mafê jinan heye ku di her ast û her qada siyasetê de cih bigirin: hilbijartin û hatin hilbijartin, dengê wekhev di biryaran de, û temsîliyet bi modelên wek hevserokatî û temsîliyeta wekhev. Siyaseta bê jin kêm e; demokrasiya bê jin ne demokrasî ye.
Mafê gotinê di her qada jiyanê de
Li malê, li kar, li kolanê, di komeleyan û meclîsan de — li her dera ku jiyan lê ye, jin xwediyê dengê wekhev û biryara wekhev in. Biryarên li ser jiyan, beden û pêşeroja jinê tenê yên jinê bi xwe ne.
Wekhevî di aboriyê de
Ji bo karê wekhev mûçeya wekhev; parvekirina wekhev a milk, mîras û çavkaniyan; naskirina keda malê ya nayê dîtin; mafê qezenckirin û birêvebirina dahata xwe. Serxwebûna aborî bingeha madî ya azadiyê ye.
Wekhevî di perwerde û zanînê de
Mafê her keçê heye ku biçe dibistanê; mafê her jinê heye ku fêr bibe, zanînê biafirîne û cihê xwe di zanistê de bigire. Zanîn û ezmûna jinan nîvê aqilê hevpar ê civakê ne.
Parvekirina wekhev di jiyana hevpar de
Malbat û jiyana hevpar têkiliyên wekheviyê ne, ne yên serdestiyê: parvekirina wekhev a berpirsiyarî, ked û biryaran. Tu yekîtî ne rewa ye heke li ser îradeya azad û wekhev ava nebe.
Jiyaneke bê tundî û xweparastin
Tundiya nav malê, tacîz, zewaca bi zorê û ya zarokan û her cure zordariya li ser bingeha zayendê binpêkirinên mafan in. Mafê jinan heye ku ji tundiyê werin parastin û xwe biparêzin.
Riya me: demokratîkkirina jiyanê
Yek ji van mafan ne lutf e; bi têkoşînê tên bidestxistin. Em vê têkoşînê bi têgihiştineke demokratîk — bi perwerde, rêxistinbûn, hevgirtin û diyalogê — dimeşînin; armanca me ne tenê demokratîkkirina siyasetê, lê ya jiyana rojane bi xwe ye. Her ku jin azad dibin, civak azad dibe.